Beste naroeper

Beste naroeper/nafluiter,

Lang heb ik gedacht over hoe ik je deze boodschap zou bezorgen. Ik dacht eraan om een lange opinie te schrijven, onderbouwd met vele interessante argumenten, maar om je waarschijnlijk zwakzinnige gedachtegang te ondersteunen heb ik een lijstje geformuleerd met simpele redenen waarom je echt moet kappen met het intimideren van vrouwen op straat. Je verpest het voor je mannelijke soortgenoot die wel beschikt over respect jegens het andere geslacht en je gaat er ook gewoon echt geen vrouwtjes mee regelen.

  1. Ik ben je huisdier niet. Dat je je hond Fred ’s nachts in het park zoekt en daarom tien keer zijn naam van een afstandje schreeuwt, begrijp ik. Maar vrouwen zijn je eigendom niet en daarom heb je ook niet het recht om ze te behandelen zoals het beest dat je aan de lijn uitlaat. Bovendien denk ik dat je meer respect hebt voor Fred dan de vrouwen die je nablaft, want je objectificeert je hond niet eens in het proces.

  2. Je oordeel over mijn uiterlijk heeft weinig waarde. Je roept of fluit namelijk elke vrouw na waarvan je waarschijnlijk vermoedt dat ze een vagina heeft. Ik denk dus niet op het moment dat je “Ey meisje lekker kontje hoor” roept dat ik een schoonheidswedstrijd gewonnen heb, maar voel me eerder een beetje viezig. Bovendien wil je nog wel eens, als ik je negeer, erna roepen: “Laat maar, je bent toch lelijk, hoer” dus dat is niet bepaald egostrelend.

  3. Niemand wil opeens met je daten. Ik heb nog nooit in mijn korte leven meegemaakt dat een vrouw (incluis mijzelf), nadat je haar passief-agressief verbaal aanrandde, zoiets had van: “Héy, wat een leuke kerel, daar wil ik mee naar huis!” Ik heb tot op de dag van vandaag nog maar drie reacties gezien en meegemaakt bij vrouwen: negeren, boos reageren of ongemakkelijk lachen. Je gevoel van existentiële eenzaamheid wordt hiermee dus echt niet verholpen.

  4. Het beschadigt waarschijnlijk je (al fragiele) ego alleen maar. Ik wil grofweg schatten dat je duizend keer meer kans hebt om je mannelijk en zelfverzekerd te voelen als je een vrouw op respectvolle manier aanspreekt. Dat betekent dus dat je niet roept, dat je het niet vanaf een afstandje doet, dat je geen ongemakkelijke objectificerende uitspraken doet. Bij een respectvolle benadering kun je bij eventuele afwijzing nog met een gevoel van waardigheid overgaan tot op de orde van de dag, in tegenstelling tot bij de verbale rotzooi die je in eerste instantie naar haar wilde roepen.

  5. Vrouwen zijn je niets verschuldigd. Wanneer je “Lach eens, mooierd!” roept moet je je beseffen dat vrouwen op het moment van geboorte geen ongeschreven contract met je aangaan om aan jouw eisen te voldoen. Ze hoeven niet te reageren op je misplaatste kreten en hoeven al helemaal niet hun gedrag op je aan te passen. Bovendien hebben we best wel wat redenen om boos te kijken. Wellicht denken we net op het moment dat jij je mond opentrekt wel aan de problematiek van de loonkloof. Daar komt dan ook nog eens jouw debiele opmerking op bovenop. Worden we al helemaal chagrijnig van.

  6. Het stimuleert een gevoel van onveiligheid, vooral ‘s avonds of ‘s nachts. Er is een reden voor dat vrouwen ‘s nachts niet alleen durven te fietsen, dat ze met hun sleutels tussen hun vingers geklemd naar huis lopen. Als jij op zulke momenten begint met naroepen of nafluiten, stimuleert dat alleen maar een bedreigend gevoel. Als je die verbale grens namelijk al durft te overschrijden, wat durf je dan nog meer? Bij veel vrouwen die ‘s nachts aangerand worden, is het naroepen of nafluiten enkel een voortraject. Wellicht ben je wel helemaal geen vrouwenhatende creep en bedoel je het allemaal heel gezellig, maar dat weet de vrouw die je ‘s avonds of ‘s nachts bejegent niet. Neem daarom het zekere voor het onzekere en laat desbetreffende dame gewoon met rust.

Als je na dit lijstje nou nog steeds twijfelt, neem dan even een kijkje naar deze handige “Should you catcall her?” handleiding van Playboy. Groetjes van een zure feminist.