Wat Matilda mij leerde

1602094_10152161725108909_1080035210_oSara Mok (27), coördinator sociale media bij de HEMA, schrijft vandaag over het verschil in gedrag en omgang tussen mannen en vrouwen op de werkvloer, specifiek wanneer het aankomt op (ongeschreven) kledingregels.

Waar ik werk, is het heel normaal dat veel mannen iedere dag van het jaar hetzelfde dragen. Dan heb ik het niet over dezelfde types outfits: ze hebben een soort uniform en wijken hier nooit vanaf. De een draagt iedere dag een jeans met bruine puntschoenen en een wit overhemd, de ander komt nooit zonder zijn lichtblauwe overhemd op werk, of je hebt de types die iedere dag hetzelfde houthakkersblouse of donkerblauwe fleecetrui aantrekken. Wat het ‘uniform’ ook is, ze wijken er praktisch nooit vanaf. Daar ben ik jaloers op. Ik vraag me namelijk af wat er zou gebeuren als ik als vrouw, ongeacht weer, jaargetijde, of dag in de week ineens precies hetzelfde zou dragen.

Er wordt wel eens lacherig gedaan over het feit dat veel mannen maar één outfit in de kast te lijken hebben hangen. Op een dag had een manager op mijn werk een vestje aan over zijn eeuwig aanwezige blauwe overhemd, en keek iedereen verbaasd om toen hij de werkvloer betrad. Toen een andere afdelingsmanager na jarenlange trouwe dienst naar een ander bedrijf vertrok, kleedden we ons allemaal in een wit overhemd voor zijn afscheidsfeestje. Maar buitenom deze uitzonderingssituaties accepteren wij als collega’s allemaal dat mannen altijd exact hetzelfde aantrekken naar werk.

Eigenlijk hoef ik me niet eens af te vragen wat er gebeurt als ik hetzelfde zou proberen. Ik weet het al. Een artikel over een vrouw die dit uitprobeerde bevestigt mijn aanname.

In het artikel vertelt Matilda Kahl, een art director bij een groot reclamebureau in New York, over haar keuze om iedere dag hetzelfde aan te trekken. Ze vertelt dat het haar niet werd opgelegd door haar werkgever, dat ze in principe de vrijheid had om te dragen wat ze maar wilde op werk (dit is meestal het geval in de creatieve sector). Maar ze maakte zich toch dagelijks druk over haar werkkleding: of haar outfit wel presentabel genoeg was, te kort, te uitdagend, te casual of sletterig. Aankleden voor werk in de ochtend werd een heel gedoe: dus besloot ze het gemakkelijk voor zichzelf te maken met de keuze voor een zwarte broek en een witte blouse (met een leuk strikje).

Blijkbaar zo’n revolutionaire beslissing dat men haar vroeg of ze een weddenschap had verloren, en of ze bij een cult hoorde. Zo revolutionair, dat het een artikel op de site van Harper’s Bazaar viral ging.

Het kan heel lastig zijn als vrouw om je op een passende manier te kleden op de werkvloer. Als je flink wat vrouwelijke vormen hebt, wordt het netste mantelpakje met gemak als ordinair gezien. Vrouwen worden nu eenmaal vrijwel primair op hun uiterlijk beoordeeld. De druk om er altijd flawless uit te zien is enorm. Passend bij de werksfeer, die overal anders is (en vaak van meeting tot meeting ook kan verschillen). Passend bij het weer – dus oppassen met blote tenen en armen in de zomer, maar een trui met lange mouwen valt ook zo op als het buiten 27 graden is. Dan hebben we het nog niet eens over de bijpassende schoenen, sieraden, tas, make-up, kapsel…. Ik sta menig ochtend chagrijnig voor mijn kledingkast, vol prachtige en leuke kleding, die me toch niet helpen uitstralen wat ik wil op werk, hoe erg ik mijn best daar ook voor doe.

Je kleding is je visitekaartje. Het kan je status geven, kan je helpen professionaliteit uit te stralen, duidelijk te maken waar je voor staat en wie je bent. Niet alleen bij vrouwen, ook bij mannen. Dus wat als je geen zin hebt om er iedere dag uit te zien alsof je een modeshow gaat lopen? 

Het probleem is simpelweg dat het breeduit geaccepteerd is dat mannen, hoe individualistisch ze misschien ook zijn, iedere dag voor hetzelfde kiezen en zichzelf daar gemakkelijk mee kunnen afmaken. Voor vrouwen geldt dat helaas niet. Je loopt zelf het risico beschuldigd te worden van cult-gedrag als je iets doet dat bij mannen geaccepteerd is.

Mocht je dus hinder ondervinden aan de dagelijks zoektocht naar een representatieve, afwisselende, modieuze en toch professionele outfit, kun je wellicht iets leren van Matilda. Gewoon iedere dag hetzelfde aan doen, als je dat graag wil. Net zoals zij al je collega’s aan het denken zetten over de belachelijke standaarden voor vrouwen, waar mannen zich nooit zorgen over hoeven te maken. De collega’s van Matilda moesten ook even wennen aan haar ‘uniform’: maar vonden het uiteindelijk zo leuk dat ze een ‘Dress like Matilda day’ op kantoor hebben gehouden. Wellicht moeten we die op mijn werk ook maar eens gaan invoeren.

(bron foto)

Comments

comments