Praten over tampons tijdens het programmeren

Met nul ervaring in slechts enkele dagen tijd een mooie website of app in elkaar zetten. Hester en Jade (beiden journalisten) gingen de uitdaging aan bij Days of Code. Met zo’n twintig anderen (met en zonder ervaring in programmeren) waren ze tien dagen lang alleen maar bezig met pingpongen, bier drinken en coderen. Meer heb je niet nodig om in no-time een awesome developer te worden, bleek.

Vrijdagavond rond een uur of zeven in Rotterdam. Daar staan we dan: laptop onder de arm en nul ervaring met wat we zo meteen tien dagen lang gaan doen: helemaal zelf een website in elkaar zetten. Niet met een lesrooster zoals we dat vanuit de schoolbanken gewend zijn, maar door simpelweg aan een eigen project te werken terwijl we omringd zijn door mensen die hetzelfde doen. Leuk en opvallend feitje is dat de mannen, anders dan op de meeste andere tech-events nu in extreme minderheid zijn.  Op welgeteld drie mannen na zijn we allemaal vrouw. Heu!

Volgens de twee vrouwelijke organisatoren is het vooral heel toevallig. Maar volgens ons maken wij hier (weliswaar onbewust)  toch een mooi statement: coderen is echt iets voor iedereen, ongeacht geslacht of zelfs afkomst. Het enige dat hier telt is enthousiasme en leergierigheid. Er wordt misschien iets vaker over tampons en kinderen gepraat in plaats van over pizza’s, maar de meest besproken onderwerpen zijn tien dagen lang: computers, websites maken en programmeertalen.

De groene tafel
Wij zijn de eerste om toe te geven dat we eigenlijk niet zonder technologische hoogstandjes kunnen, maar er tegelijkertijd de ballen van begrijpen. De tafel waarin we toevallig allebei zijn ingedeeld bestaat gelukkig uit mensen die net zo groen zijn als wij: de wildste plannen voor nieuwe websites, maar ze hebben net als wij werkelijk geen idee hoe je aan zo iets ingewikkelds begint. ‘Waar type je die hele HTML en CSS eigenlijk in?’, is een vraag die op de eerste dag wordt gesteld. De mentor waaraan we zijn gekoppeld begeleidt ons hierin en geeft ons tevens iedere dag weer een persoonlijke egoboost. HTML, CSS en Javascript in een week tijd onder de knie krijgen? ‘You can do it, you’re amazing!’, is het heerlijke, maar o zo welkome antwoord op de onzekerheid die af en toe de kop op steekt.

Pingpongverlichting
Het is niet te tellen hoe vaak computers hier de woorden godsamme of fuck naar hun scherm krijgen geslingerd. Niks zo frustrerend als een computer die niet wil luisteren, kunnen we je vertellen. Het is een hele fijne constatering dat niet alleen onze ‘groentjes’-tafel, maar ook de tafel vol met Python en Ruby-pro’s wel eens zuchten van irritatie. Ook zij weten soms niet hoe ze verder moeten.

Eén van de criteria van Days of Code is namelijk dat je iets maakt in een programmeertaal waar je geen ervaring mee hebt. Coderen gaat met ups en downs en zelfs de meest ervaren programmeur krijgt wel eens een error-message waarna zij het liefst haar computer met de nodige precisie uit het raam wil mieteren. Gelukkig bestaat er pingpong en gelukkig bestaat er bier. Deze gouden combinatie zorgt tien dagen lang op de donkere momentjes voor verlichting.

“Nog meer vrouwen, alsjeblieft! Het is belangrijk voor vrouwen om te weten dat dit absoluut geen mannenwerk is. Vrouwen kunnen dit minstens zo goed. Het is daarom belangrijk om kinderen van jongs af aan les te geven in tech, zodat ze zelf een beeld kunnen vormen en niet door de maatschappij bevooroordeeld worden.

Voor de oudere meisjes/vrouwen onder ons is dit misschien juist de tijd wel om je hier als vrouw in te verdiepen, juist omdat er zo weinig zijn. Momenteel ben je een uitzondering en daarmee heb je onbedoeld een streepje voor.”

Praatjes
Met zweet en tranen (vooral van het lachen) bouwen we iedere dag naarstig door aan onze  projecten. Onze tafel is van de blogs en de statische websites. Elders wordt gewerkt aan meer geavanceerde projecten zoals een app  waarmee radio-actieve straling gemeten kan worden of om via een neural netwerk ( wij hadden er zelf ook nog nooit van gehoord) de computer aan te leren om zelf een spelletje te spelen.

Terwijl wij hard doorwerken, worden we zo nu en dan vergezeld door een expert die ons helpt met onze persoonlijke projecten. Daarnaast kunnen we tijdens het technology hour even onze eigen laptop achter laten en luisteren naar inspirerende presentaties over bijvoorbeeld online veiligheid, big data, Ruby, Git, Databases en HTTP.

Hier is er nog wel wat te winnen op het vrouwelijk vlak; tijdens maar twee van deze technology hours staan er vrouwen voor de groep. De rest van de sprekers en andere experts zijn mannen. Het vormt niet echt een punt van discussie, maar opvallend is het wel. Zijn we hier met bijna alleen maar vrouwen enthousiast te zijn over coderen, zijn 90% van de experts die het ons leren, man.

Niet zo moeilijk 
Vliegensvlug gaan de dagen voorbij. Na tien dagen hebben we niet alleen een heel mooi beginnetje gemaakt aan onze persoonlijke websites, we hebben ook nog eens heel veel geleerd. Dat coderen eigenlijk niet zo ingewikkeld is als het lijkt, bijvoorbeeld. Dat je hier wel pas na vier dagen achterkomt als je besluit de derde versie van je website een keer niet weg te gooien en opnieuw te beginnen. En dat het eigenlijk heel jammer is dat er zo weinig vrouwen werkzaam zijn in deze sector.

Maar misschien wel de belangrijkste les die we van Days of Code hebben overgehouden is dat computers niet echt naar je luisteren, zeker als je fuck naar ze roept.

Comments

comments