Short Share: “How microaggressions are like mosquito bites”

“Wat kan je goed Nederlands!” tegen een niet-witte Nederlander, “Maar je ziet er helemaal niet lesbisch uit!” tegen een niet-hetero, of “Wat ben je ambitieus voor een vrouw!”: de term ‘micro-agressie’ is in feministische kringen vrij bekend. Het omschrijft vormen van alledaagse ongelijkheid in interacties met mensen die, vaak onbewust en goed bedoeld, het (negatief) ‘anders-zijn’ van de persoon waarmee ze contact hebben benadrukken.

In 1970 werd het bedacht door de Amerikaanse psychiater Chester M. Pierce, om de dagelijkse beledigingen van niet-zwarte Amerikanen tegen Afro-Amerikanen te vatten. Ondanks de goede bedoelingen kunnen micro-agressies op den duur enorm gaan wrijven en ongelijkheid versterken. De term micro-agressie klinkt wat ingewikkeld: een goede metafoor – net zoals bij het tea consent filmpje dat we vaker delen – helpt. In onderstaand filmpje worden micro-agressies aan de hand van muggenbeten uitgelegd. Bepaalde mensen worden dagelijks meermaals gebeten door muggen – terwijl anderen het geluk hebben om dat vrijwel nooit te ervaren. 

Comments

comments