Op je 21e speechen bij de VN

Sinds januari 2015 heeft Nederland een Jongerenambassadeur voor Seksuele & Reproductieve Rechten en Gezondheid (Dutch Youth Ambassador for Sexual and Reproductive Health and Rights). Via haar Facebookpagina kan je volgen waar ze allemaal mee bezig is, maar wij besloten Lotte Dijkstra ook via een interview aan de tand te voelen. Ook leggen we wat stellingen aan haar voor. 

Schermafbeelding 2015-10-30 om 13.48.50Lotte (21) is nu bijna een jaar ambassadeur SRHR, studeert geneeskunde, en besloot in haar eerste jaar dat ze meer wilde doen dan alleen in de studiebanken zitten. “We kregen een presentatie van IFMSA, de koepelorganisatie van internationale medische studieverenigingen die veel doen voor de maatschappij. Ze vertelden toen dat ze ook seksuele voorlichting op Amsterdamse basisscholen gaven. Dat vond ik zo leuk dat ik me meteen heb opgegeven.” Later werd ze de voorzitter van een werkgroep binnen de internationale studievereniging, en toen ze de vacature voor Jongerenambassadeur zag, heeft ze daar op gereageerd.

Zo’n Jongerenambassadeur heeft een gevarieerd takenpakket: “Ik ben veel bezig met voorlichting over dat we überhaupt een jongerenambassadeur hebben, omdat de functie nog maar zo kort bestaat. Ook ben ik druk met lobbyen en plannen maken met non-gouvernementele organisaties. Daarnaast loopt Nederland vrij ver vooruit als het gaat over seksuele voorlichting op scholen, als er delegaties uit andere landen komen (ze werkt nauw samen met het ministerie van Buitenlandse Zaken) om van ons te leren, dan schuif ik ook aan.” Ook levert ze input voor beleid. “Vaak gaat het ook echt over een jonge doelgroep, en daar weet ik meer vanaf dan oude collega’s.”

Ook gaat Lotte mee met delegaties naar internationale conferenties, ze wordt daar als serieuze partij gezien. “Een tijdje terug was er een conferentie over anticonceptie bij de UN Commission population development. Ik was toen de persoon die Nederland vertegenwoordigde. Ik mocht een eigen speech schrijven en geven, en aangezien ze me op de lijst hadden gezet als ‘ambassadeur’ mocht ik vrijwel direct spreken na allemaal ministers!”

Op de vraag of ze de enige jongere is bij zulke conferenties, blijkt het antwoord gecompliceerd. “Er zijn zeker wel meer jongeren, maar die hebben niet allemaal dezelfde privileges als ik. Ik zit bij alle onderhandelingen en ik mag alle stukken inzien, de jongeren die mee zijn bij andere delegaties, hebben vaak meer een passieve rol. En in mijn functie ben ik zeker de enige: er is nog wel een ambassadeur tegen aids in Brazilië, maar daar houdt het wel een beetje mee op.”

De reacties op haar ambassadeurschap zijn dan ook vaak nieuwsgierig van aard. “Nederland is een van de weinige landen die seksuele gezondheid en rechten als speerpunt op de agenda hebben staan. We bevinden ons daarmee echt in de voorhoede. Veel delegatieleden uit andere landen reageren ook best wel positief. Er zijn ook negatieve reacties, maar die heb ik eigenlijk nog niet echt persoonlijk gehoord. De mensen die minder enthousiast zijn, komen niet met je praten. Het blijft een diplomatieke organisatie natuurlijk.”

Dat Nederland een voorloper is, betekent nog niet dat we hier klaar zijn. “Ik ben heel veel bezig met jongerenonderwerpen, maar echte inspraak van jongeren zie je zowel in binnen- als in het buitenland nog niet heel veel. Terwijl jongeren weten wat er speelt en wat ze nodig hebben. We moeten niet alleen beleid voor, maar ook beleid mèt jongeren maken.” Een ander verbeterpuntje is er een die dicht bij haar hart ligt: “We hebben in Nederland als beleidsregel dat kinderen seksuele voorlichting gehad moeten hebben. Hoe ze dat doen, mogen ze zelf bepalen. Dit kan er toe leiden dat er in Staphorst heel andere voorlichting gegeven wordt dan in Rotterdam, en dat is jammer, zeker aangezien we enorm goede lesmethodes hebben als het om seksuele voorlichting gaat.”

“Feminisme is nodig in Nederland.”
“Ja, ik zie mezelf ook zeker als feminist. Ik definieer dat als iemand die sociale gerechtigheid nastreeft in de breedste zin van het woord. Een beetje vanuit de vrouwenrechtenhoek, aangezien toch 50% van de wereldpopulatie vrouw is, maar ook andere minderheden moeten we niet vergeten. Ik ben dus ook blij met de intersectionele stroming binnen het feminisme die ook onderdrukking door andere kenmerken bij het feminisme betrekt. Als het gaat over gendergerelateerd geweld is Nederland er nog lang niet: een derde van de vrouwen krijgt in haar leven te maken met fysiek of seksueel geweld, dat is heel veel, en dat gaat zichzelf echt niet oplossen.”

“Iedere vrouw heeft recht op abortus: de abortusboot is dus een goed idee.”
“Ik ben voorstander van de abortusboot, maar het is geen eindoplossing. Alle vrouwen hebben het recht op abortus, en ik denk dat Women on Waves, de organisatie achter de abortusboot, deze discussie heel goed aan weten te wakkeren. Ze varen niet zozeer naar die landen toe om allemaal abortussen uit te voeren, maar meer om een punt te maken. Ze hebben een poosje terug ook een abortusdrone naar Polen gestuurd met abortuspillen. Het zijn geen eindoplossingen, maar het aanwakkeren van discussies in die landen, daar slagen ze keer op keer in.”

“Landen die slecht scoren op vrouwenrechtenlijstjes, zouden geen toegang moeten hebben tot de vrouwenrechtenorganisatie van de VN, UN Women.”
“In het beginsel ben ik het hier mee eens: je wil alleen maar landen in je organisatie hebben die daadwerkelijk goede dingen willen bereiken, waarbij de neuzen in ieder geval voor een deel dezelfde kant op staan. Maar de kracht van de VN is juist dat het met alle overheden ter wereld werkt, en het daar neutraal in is. Door landen buiten te sluiten, ondermijn je die neutrale positie van de VN, je verliest dan steun en dan ben je verder van huis. Dat moeten we niet willen.”

“Diversiteit is nodig in de sfeer van politiek en diplomatie.”
“Ik weet niet precies hoe het met de diversiteit gesteld is binnen Buitenlandse Zaken en de VN, op mijn afdeling werken in ieder geval heel veel vrouwen. Maar ik zie wel een grote hoeveelheid grijze pakken als ik in de lift sta. Eerder had ik het al over jongerenparticipatie, dat is eigenlijk ook zo’n diversiteitskwestie en ja, ik ben dus voor vertegenwoordiging van de gehele samenleving in uitvoerende organen, of dat nou jongeren, vrouwen of andere gemarginaliseerde groepen. Hoe dat te regelen blijft lastig. Je wil uiteraard de beste persoon op de beste plek, maar een quotum als overgangsmaatregel zou heel effectief kunnen zijn.”

Comments

comments