Mijn ontdekking van de Telenovela: Jane the Virgin


Zoals je kan lezen aan deze tweet, was ik bij de eerste spammailtjes van Netflix over de serie Jane the Virgin niet zo enthousiast. Het klonk nogal kazig: meisje raakt per ongeluk zwanger en de struggle waar ze vervolgens in belandt ga je niet geloven… Toen ik toch positieve reacties kreeg van mijn volgers (“Het is super sex positive!” thanks Manju), besloot ik het een kans te geven. Een aantal afleveringen later ben ik al hooked, en ik zal uitleggen waarom, met (nauwelijks spoilerende) gifjes.

Hoofdpersoon in de serie is Jane, die samen met haar moeder en oma in een huis woont. Het is een traditioneel katholiek gezin. Aangezien de moeder van Jane haar kind op jonge leeftijd heeft gekregen, besluit oma haar kleindochter op haar dertiende een lesje te leren over seks voor het huwelijk. Je maagdelijkheid is volgens oma namelijk iets heiligs waar je zuinig op moet zijn. Dit illustreert ze door jane een bloem te geven. Deze moet ze verkreukelen in haar hand. “Dat is wat er gebeurt als je je maagdelijkheid verliest”

Jane the virgin

Jane besluit dan om als maagd het huwelijk in te gaan. Ze date al twee jaar met dezelfde jongen en heeft een tijdsplan uitgezet. Ze hebben net hun agenda’s gemerged in hun telefoon zodat ze elkaars afspraken kunnen zien, de volgende fase is dat ze afstudeert als juf, en daarna gaan ze pas trouwen. Maar als vervolgens een dokter in een onoplettend moment haar per ongeluk bezwangert (dit zit allemaal nog in aflevering één, jaja), verandert in een paar weken tijd haar hele leven. Zeker als ze er achter komt dat de biologische vader van het kind ook nog een bekende is.

De serie is gebaseerd op de zogenoemde telenovelas. Dit zijn tv-soaps in Latijns-Amerika die vaak ontzettend populair zijn. Vaak bevatten de telenovelas grote clichés met rijke mannen en arme meisjes die verliefd zijn op elkaar, en wordt er om de zoveel minuten een  ~spannende plotwending~ in het verhaal gegooid. Jane the Virgin is niet alleen gebaseerd op zo’n telenovela, maar parodieert het genre ook tot een zekere hoogte (in hoeverre zou ik trouwens niet weten, want ik heb nog nooit een echte gezien). De serie is overigens niet alleen maar wel en wee en cliché: het valt misschien iets minder op dan in kaskrakers als Orange is the New Black, maar er zitten wel degelijk zo nu en dan feministische momentjes in. Zo maakt Jane halverwege de eerste aflevering al duidelijk dat haar verloofde zich niet te bemoeien heeft met haar keuzes rond haar zwangerschap.Jane the Virgin

Het script is dan misschien wel wat onwaarschijnlijk, maar de eerste paar afleveringen laten vrij realistisch de lastige keuzes zien die je moet maken als je ongewenst zwanger wordt. Het vertoont ontkenning, verwarring, verdriet, doorgaan of er niets aan de hand is. Ook op andere punten scoort de film goed op mijn Feministische Meetlat. Zoals lesbische vrouwen zonder dat die helemaal hoeven uit te leggen dat ze lesbisch zijn gewoon gaan zoenen. Een verademing. En het is nog grappig ook.

apr.-14-2016 21-54-29

Je zou verwachten dat zo’n parodie op een soap verschrikkelijk slechte en voorspelbare TV zou zijn, maar niets is minder waar. Ik heb al meerdere keren hardop gelachen om de geestigheid van scenes en ook al hardop ‘WAAAAAT?!’ geschreeuwd als er weer eens drie plottwisten in dertig seconden de revue passeerden. Nee, de serie is niet heel diepgaand, maar het is fantastisch om te kijken als je even wil ontspannen. Sorry Netflix, je aanbevelings-spam was eigenlijk toch top. En nu ga ik verder kijken.

De serie bestaat al langer, maar is vanaf deze week te zien op Netflix. Trailer: 

Comments

comments