Anticonceptie-ervaring: het hormoonspiraaltje

“Ik heb een mirenaspiraal, denk je dat het leuk is om een keer daar wat over te schrijven voor Stellingdames?” vroeg ik aan Justine. Justine (aan de pil) begon meteen met het afvuren van 1000 vragen over hoe ik dit ervaar, dus ik gok dat dat een ja is. Vandaag ga ik het dus hebben over de hormoonspiraal.

Even voor de duidelijkheid: dit artikel is geen medisch advies, maar meer een ervaring. Anticonceptie kiezen is namelijk vaak best wel verwarrend, en van alle medische adviezen leer je misschien heel goed de bijwerkingen en hoe groot de kans is dat je (niet) zwanger wordt, maar niet per se hoe het iemand persoonlijk nou bevalt. Dat probeer ik met dit stuk te verhelderen. Aan de andere kant is ieder mens weer anders: misschien reageer je zelf er wel anders op.

Waarom een mirena-spiraal?
Vanaf mijn zestiende slikte ik de Diane-35 pil omdat ik vrij veel last van acne had. Na jaren met lotions en zalfjes gewerkt te hebben zonder effect, werd het tijd voor grover geschut. Een anti-pukkelpil. Nadat de standaard-minipil bij mij niet echt aansloeg (ik was drie weken continu ongesteld) kreeg ik de Diane-35. De Diane-35 is de stiekeme pillenliefde van elke vrouw die ooit pukkels heeft gehad: je krijgt opeens een gaaf perzikhuidje. Nadat ik hem ongeveer twee jaar had, bleek dat deze pil (bij nieuwe gebruiksters) voor trombose kan zorgen, nog meer dan bij andere pillen. Omdat mijn acne toch praktisch weg was, besloot ik over te stappen naar het hormoonspiraaltje.

Mirena-IUD1

   Source

Hoe werkt het?
Het hormoonspiraaltje (ook wel de Mirena) is een T-vormige unit met aan de onderkant twee draadjes. De spiraal wordt ingebracht in je baarmoeder (niet in je vagina!) waar deze vijf jaar kan blijven zitten. Zolang de spiraal in je baarmoeder zit, kan je niet zwanger worden. Veel vrouwen worden minder vaak en minder heftig ongesteld met de Mirena. Sommigen stoppen helemaal met ongesteld worden. De Mirenaspiraal heeft een meervoudige functie: door de vorm (en doordat er iets in je baarmoeder zit) kun je praktisch niet zwanger worden, maar daarnaast geeft het ook een kleine hoeveelheid hormonen af, zoals bijvoorbeeld ook de pil. Daarnaast vermindert het ook de opbouw van je baarmoederslijmvlies (dat is wat er elke maand weer uit komt als ongesteldheid) waardoor veel vrouwen dus ook minder of niet menstrueren.

Hoe gaat de plaatsing?
Als je naar de dokter gaat voor een Mirena, kan je hem meestal niet meteen zetten. Het is namelijk het fijnst om hem te zetten als je ongesteld bent, dan is je baarmoedermond namelijk iets flexibeler en is het minder gevoelig om te plaatsen. Om de spiraal te plaatsen krijg je even een eendenbek in je schede, waarna ze je baarmoedermond schoonmaken. Vervolgens meten ze hoe diep je baarmoeder is (tussen de 5 en 7 centimeter over het algemeen! Ik had 6, lekker Sjaak Gemiddeld als ik ben). Met deze diepte houden ze rekening met het plaatsen. Vervolgens plaatsen ze je spiraaltje, dit is voordat hij in je baarmoeder zit gewoon een stokje, maar in je baarmoeder klapt hij meteen uit tot zijn T-vorm. De draadjes aan de onderkant ‘hangen’ vervolgens in je vagina, maar ze zijn heel flexibel dus daar merk je niks van. De hele behandeling duurt een minuut of tien.

Deed het pijn?
Ik ga niet liegen: het plaatsen deed zeer, maar het viel heel erg mee. Het is een beetje een soort pijn die je ook bij een inenting ervaart of als je een wond ontsmet: het is een halve minuut even heel vervelend en dan is het klaar. Na een halve minuut voelde ik niks meer en was ik alleen nog een beetje misselijk van de spanning. Ik had geen pijnstiller genomen voordat ik naar de dokter ging, maar dit mag wel.

En dan?
Na zes weken moet je terugkomen voor controle, dan kijkt de dokter even of je spiraal goed zit, en vervolgens mag je weer naar huis. Dit kost drie minuten. Je hoort af en toe spookverhalen over ‘foutgeplaatste’ spiraaltjes, maar met die controle weet je meteen of het oké is. Dat is dus niet iets waar je je heel veel zorgen om hoeft te maken.

Ongesteldheid en spiraaltjes
Het eerste jaar nadat ik mijn spiraaltje kreeg was ik niet ongesteld. Ik heb ruim een jaar gewoon nooit aan tampons en maandverband hoeven denken, op één keer spotting (wat een paar druppels bloedverlies is) na. Ondertussen ben ik weer ongesteld, maar licht en regelmatig.

Bijwerkingen
Ik heb eigenlijk geen bijwerkingen. Soms heb ik rond mijn ongesteldheid wat pukkels, maar dat is het ook wel. Iets wat ik niet zeker weet (het kan ook gewoon placebo-achtig) zijn is dat ik het idee heb dat mijn huid iets anders ruikt.
Iets wat misschien als bijwerking te kwalificeren is, is dat ik de eerste drie weken als de dood was dat mijn spiraaltje er uit zou vallen, ondanks dat dat echt niet zo maar kan. Godzijdank heb je dus die touwtjes, waarmee je in één keer merkt dat ‘ie nog goed zit. Ik heb hem nu meer dan twee jaar, en ik heb nog nooit gehad dat ik het idee had dat ‘ie verschoof of wat dan ook.

Aan te bevelen?
Over ongeveer twee jaar moet de mijne er uit, en ik weet niet of ik hem dan meteen weer neem. Dat is dan met name omdat ik al vanaf mijn zestiende continu hormonen binnenkrijg, niet omdat het spiraaltje niet bevalt. Als je een onregelmatig leven leeft of het gewoon niet voor elkaar krijgt om heel stipt met een pil om te springen zijn spiraaltjes geweldig. Je hebt één keer een halve minuut een beetje pijn en je kan vijf jaar (of totdat je hem eruit haalt) niet zwanger worden.

Comments

comments