Mansplain Monday #17: Onze “superieure” seksuele cultuur

In de rubriek Mansplain Monday wisselen feministische mannen Lucas en Sander elkaar af en beschrijven ze wekelijks hun visie op seksistische zaken. Deze week: Sander over de dubbele moraal omtrent Westerse en niet-westerse seksualiteit, naar aanleiding van een gelekt ‘bangalijstje’ van vereniging Vindicat. 

Vorige week kwam het uit dat corpsballen in Groningen een ‘bangalijst’ met eerstejaarsstudentes hebben opgesteld. Inclusief foto’s, contactgegevens en een beoordeling, want of je iemand mooi of leuk vindt, dat wordt door de groep bepaald. Ook is er ruimte om enige ervaring te delen en een checkbox, want persoonlijke connecties zijn natuurlijk bedoeld als vermaak voor de vriendengroep. Ondertussen heeft vereniging Vindicat zo’n dertien man hierom geschorst, maar het kwaad is natuurlijk al lang geschied.

Wilden de dames in kwestie wel in dat lijstje komen? Nou nee, zo blijkt als stadsblog Sikkom een rondje belt, maar dat boeit veel mensen niet. Het is “promotie” voor ze, een “viering van de vrije seksuele moraal”, vindt Sander Schimmelpenninck van Quote. Zo’n boekje is “een soort printversie van Facebook” en het verdienmodel van Tinder. Meneer vergeet even dat de informatie op Facebook en Tinder door mensen zelf erop is gezet, dat mensen ook zelf kunnen bepalen wat er wel en niet zichtbaar is, dat ze zelf wel kunnen bepalen of ze behoefte aan “promotie” hebben.

Vrouwen worden dus niet alleen gereduceerd tot hun uiterlijk, zij hebben niets te willen over hoe anderen hen behandelen. Ze moeten maar blij zijn dat mannen aandacht aan hun besteden, en telefoonnummers delen zodat iedereen ze lastig kan vallen. Net als dat de NS Klantenservice vindt dat vrouwen blij moeten zijn wanneer een conducteur hen lastig valt. Dat is een compliment, snap je?

Zet jezelf niet zo in de uitverkoop
Vrouwen worden het slachtoffer van mannen die denken dat alles om hun geslachtsdelen draait. En we vinden ook nog eens manieren om de vrouwen zelf daar de schuld van te geven. Moeten ze maar niet “zichzelf in de uitverkoop” zetten op Instagram, dixit Schimmelpenninck. Alsof een mooie selfie iemand een afgeprijsd product maakt, alsof er mooi uit willen zien betekent dat je veel mannen achter je aan wil (deze saga is doordrenkt van heteronormativiteit), alsof dat mensen het recht geeft om je als object te behandelen.

Zo wordt tegelijkertijd de vrijheid van mannen om rond te neuken bejubeld, en worden de vrouwen die dat doen geslutshamed — want ja, uitverkoop. Ga je met een van deze mannen naar bed, dan wordt jouw seksuele activiteit gedeeld met de hele groep en beoordeeld, alsof je een consumptie-item bent. Ze behandelen vrouwen letterlijk als checkboxjes, en denk maar niet dat ze vrouwen die rondneuken hierdoor meer gaan respecteren.

Ondertussen zullen vrouwen binnen deze vereniging ook een stuk huiveriger tegenover de mannen staan. Want worden ze benaderd omdat ze leuk gevonden worden, of omdat meneer nog iets af te turven heeft? Wordt er dadelijk overal over ze geroddeld? En wat gebeurt er als je iemand een telefoonnummer geeft? Zo werkt slutshaming ook via impliciet stigma.

Mannelijke waarde = rondneuken
Dehumanisering, slutshaming, victim blaming en lak hebben aan de grenzen van mensen, een goede samenvatting van een verkrachtingscultuur. Dit geval is nieuws, in de zin dat er over bericht wordt. Het is echter geen nieuws, in de zin dat dit soort lijstjes en vergelijkbare praktijken niet heel zeldzaam zijn in het studentenleven, of het jonge-mannen-leven in het algemeen. Losjes rondneuken wordt al snel een dwingende norm waaraan iedere man in de groep zich aan moet passen, in plaats van een optie waarmee iedereen maar mee moet doen wat ze willen.

Vrouwen behandelen als objecten, zowel als ding als doel, in een onpersoonlijk spel waarin de instemming van vrouwen niet ter sprake komt, waarin jouw waarde als man wordt bepaald door de hoeveelheid vrouwen op een lijstje die jij kan betasten (of dat de mannen in kwestie nou blij maakt of niet), leidt tot situaties waarin mannen de wensen van die vrouwen negeren — dat begint met die telefoonnummers, met het delen van persoonlijke ervaringen, maar ook met fysiek grensoverschrijdend gedrag.

“De moslims zijn het probleem”
Dat dit soort praktijken vrij structureel voorkomen in Nederland is één van vele redenen om niet te hoog van de toren te blazen over een superieure cultuur. Het zou in ieder geval tot enige zelfrectie moeten lijden. Maar als we dat zouden doen, dan zouden we niet kunnen pretenderen dat mannen van elders een gevaar voor vrouwen van hier zouden zijn — dan zouden we moeten confronteren dat mannen overal een gevaar voor vrouwen overal vormen.

Horen wij nu oproepen om de corpsballen op te sluiten? Het land uit te zetten? Hun opleidingsinstituten te sluiten? De grenzen dicht te gooien voor universitaire studenten? Natuurlijk niet, dat zou absurd zijn: dit soort uitwassen zijn echt niet beperkt tot ballerige studenten. Maar racisme (islamofobisch of anderzijds) is altijd geobsedeerd met seksuele normen, en past die logica selectief toe.

Hierbij speelt mee dat deze studenten in de publieke verbeelding wit zijn — universiteiten hebben een behoorlijk diversiteitsprobleem, zowel in realiteit als in imago. En witte mensen, die kan je maar zelden de schuld geven van hun seksistische wandaden. Dan is het niet zo bedoeld, of boys will be boys, of is het niet zo erg, waar zeur je nou toch over?

Onze manier van leven
Wit seksueel geweld is op die manier meestal niet eens de schuld van de daders, laat staan onze cultuur — daar is niets mis mee, die moeten we vooral beschermen tegen die enge moslims en hun ‘problematische seksuele moraal’, om met Schimmelpenninck te spreken. De ‘we’ in dezen sluit natuurlijk alle Nederlandse moslims uit, en de generalisering van 1.6 miljard mensen is even absurd als hypocriet als veelvoorkomend.

Terwijl wij de ogen sluiten voor onze eigen problematische seksuele moraal, en ieder wit incident bagatelliseren of isoleren uit de cultuur, grijpen wij ook ieder incident elders aan om ‘aan te tonen’ dat wij beter zijn dan de rest. Dat wij een superieure cultuur hebben. Dat die cultuur aan ons gebonden is, statisch is, door iedereen hier gedeeld wordt, en ook slechts voor ons.

Onze cultuur gebruiken wij dan weer om inhumane behandelingen van anderen te rechtvaardigen. Om vrouwen te dwingen uit te kleden op een strand. Om moslima’s geweld aan te doen, onder het mom van bescherming. Om vluchtelingen te laten creperen, zowel ver weg als in ons eigen land, omdat zij een bedreiging voor de Nederlandse vrouw zouden vormen (om de vrouwen die vluchteling zijn geven we dan weer weinig tot niets).

En ja, dat is nogal een sprong, van een bangalijstje naar vluchtelingen. Maar het patriarchaat en racisme zijn innerlijk verwoven, en de dubbele moraal zien wij juist in kleine, dagelijkse praktijken. De manier waarop wij met dit lijstje en met anderen omgaan zegt daarom ook veel over onze superieure cultuur.

Comments

comments

1 Comments

  1. Pingback: Seksisme maakt vrouwen niet sterker | Stellingdames

Comments are closed.