Jesus was a ladies man

10953985_10204872076976053_7087372525908130803_nAlain Verheij, ‘s lands eerste TinderTheoloog, kent de rotte plekken in zijn traditie en cultuur goed maar ziet toch kans om zich als christen volmondig feminist te noemen.

Juist als christelijk theoloog ben ik een feminist. Waarom? Omdat waarden als vrijheid, gelijkheid en naastenliefde (ja, dat seculiere Verlichte broederschap klinkt zo mannelijk) mij heiliger zijn dan welke tekst, welke god, welke leer dan ook.

Is het christendom het geloof van de vrouwenonderdrukking? Ja en nee. Ik kom uit een geloofstraditie waar zij niet op de preekstoel mag. Waar de vrouw voor alle ellende zorgde door naar een slang te luisteren die haar tot de oerzonde verleidde. Waar God meestal mannelijk wordt uitgebeeld.

Korreltje zout
Ja, daar moeten christenen eerlijk over zijn: hun heilige geschriften kwamen tot stand in tijden en plaatsen waar de vrouw nog als de mindere werd gezien. Het Hebreeuwse woord voor ‘heer’ kan vaak ook als ‘echtgenoot’ worden vertaald, en daarmee is al veel gezegd.

Het is de kunst van gelovigen om voortdurend te filteren als ze hun geschriften lezen. Welke mechanismen (slavernij, heilige oorlog, paternalisme) zijn achterhaald door voortschrijdend inzicht en welke wijze lessen, welke heilige geest blijft vandaag de dag over in dat gekke bundeltje verhalen waar we elke week nog preken over horen? Een beetje gelovige durft kritisch naar zijn bijbel te kijken.

Het valt nog wel mee met die Bijbel
Het was eigenlijk pas in mijn ontkerkelijkte tijd dat ik ontdekte dat het voetbalstadion vaak vrouw-en-homofober was dan de christenheid. Voor de tijd waarin hij geschreven werd viel die Bijbel eigenlijk nog best mee. Er is Deborah, de profetes die het leger charismatischer aanvoert dan de mannelijke generaal. Er is een sm-scène die vrouwvriendelijker is dan 50 tinten. En de vroege kerk, zo weten wij, draaide op de activiteiten van gedreven vrouwen.

‘Natuurlijk’ was de messias, Jezus, dan een man. ‘Natuurlijk’ bestond zijn clubje leerlingen uit twaalf mannen. Dat was Israël in het jaar 30. Maar juist die messias, Jezus, toch het voorbeeld van alle christenen, trok naar de vrouwen. Zijn volgelingen waren stomverbaasd toen hij ongestoord met een vrouw stond te babbelen bij een waterput. Hij zag het probleem niet. Als ultieme wraak op de mannen waren het vrouwen en alleen vrouwen die de primeur kregen van het brekende nieuws: zijn opstanding uit de dood. Zij mochten hem zien, aanraken, en het bericht verspreiden.

Gewoon gelijk
Christenen zeggen wel dat Jezus alles op z’n kop gooide. Dat hij de revolutie bracht waar iedereen op zat te wachten. Deel van die revolutie is juist die opstanding, en dus ook de rol van vrouwen in dat verhaal. Jezus koos vrouwen als zijn ultieme profeten, en daarmee verbrak hij, naast alle dingen die hij verbrak, een ongelijkheid die tot dan toe de normaalste zaak van de wereld was: de ongelijkheid tussen man en vrouw.

Dus, juist als christelijk theoloog ben ik een feminist. Omdat mijn God vader én moeder is, mijn zussen net zo goed kunnen preken, werken, schrijven, zingen, creëren, vernietigen als mijn broers. Omdat Adam net zo goed een rib uit Eva’s lijf is als andersom, en wij allen elkaars vlees zijn, en geschapen naar het beeld van God, die zag dat het goed was – of zou moeten zijn. Hup, Stellingdames. Haters gonna hate, Jesus gonna love.

Comments

comments