Ik ben geen powervrouw

Van weinig termen krijg ik zo veel jeuk als het goedbedoelde ‘powervrouw’. Als je het woord googlet, lijkt het wel alsof iedere vrouw staat te trappelen om er één te worden. Wat is een powervrouw eigenlijk? Moet ik er push-ups voor doen? Op zoek naar de powervrouw.

Ook de Schermafbeelding 2015-09-27 om 13.49.20website powervrouw.net (‘Onze artikelen gaan over beauty, fashion, food, kids en al het andere wat in het leven van een Powervrouw belangrijk is.’) lijkt nog niet echt uitsluitsel te geven: op de website met namelijk artikelen over welke lingerie een specifieke BN’er draagt, tips voor hoe je op hoge hakken moet lopen en hoe verschrikkelijk handig een huishoudschema is. Draait daar het powervrouw-zijn om? Dat je prima twee keer per week kunt dweilen op hoge hakken? De op de website beloofde interviews met powervrouwen zijn zo één twee drie niet te vinden…

Het diersoort Powervrouw Schermafbeelding 2015-09-27 om 13.48.32
Die hoge hakken komen ook terug in het artikel ‘tips voor de man van een powervrouw’, zo zou manlief vrijwillig de tere voetjes van zijn vrouwtje uit hun roodgelakte gevangenis moeten halen om ze vervolgens zachtjes te masseren. Powervrouwen hebben verder ook geen zin in koken en dat moet de man-van dus doen. Verder moet je goed alleen kunnen zijn: de powervrouwen werken namelijk ook ’s avonds en in het weekend. Wanneer zie je ze eigenlijk wél?

Powervrouwen moeten, aldus het vrouwentijdschrift Libelle, positief in het leven staan, actie ondernemen en het hoofd koel houden (“Emoties gebruiken om een powervrouw te worden? Dat zie ik niet zo.”). Los van of positief in het leven staan ook best een emotiedingetje is, geven deze drie artikelen het beeld van de powervrouw als een continu-werkend, dweilend en emotieloos monster op hakken. Is dit echt wat we verwachten van Nederlandse vrouwen?

Neem een organisatie die zich inzet voor vrouwen-empowerment of vrouwenrechten en je vindt geheid het woord ‘powervrouw’ op hun website. Ondertussen hebben we ook powervrouwen-diners, -awards en een -top-zoveel.  Allemaal voor vrouwen die als een soort superheld een soort van allround alleskunners zijn: zowel het huishouden doen, kinderen opvoeden en daarnaast ook nog fulltime konten trappen op hun werk. Op mooie schoenen gaarne.

MjAxMi1kYWI5ZjBjZDVmYzQ3Yjhi_51f9362c61d6aBegrijp me niet verkeerd, ik ben voorstander van vrouwen die doen wat ze willen, maar waarom willen we dat alle (hoogopgeleide) vrouwen een soort alles-kunnende machines worden die meer dan fulltime werken, nog steeds een groot deel van het huishouden doen en nog steeds hooggehakt met een blij bekkie hun kinderen naar school brengen? Dit klinkt meer als een recept voor een burn-out dan een emancipatiedoel, waarbij volgens mij het oorspronkelijke doel was om taken tussen mannen en vrouwen beter te verdelen. Niet om de vrouw álles te laten doen.

Ja voor vrouwen (en mannen!) die doen wat ze leuk vinden, nee voor het aanprijzen van een type vrouw waarbij ‘goed bezig’ betekent dat ze altijd bezig moet zijn. Succesvolle vrouwen kunnen namelijk ook best op sneakers lopen, een schoonmaakster inhuren en af en toe een avondje Netflixen op de bank. Zolang de prijswinnende powervrouw dat niet mag, hoef ik er voorlopig nog geen te worden.