IDAHO: Is de homo-emancipatie in Nederland klaar?

Vandaag is het International Day Against Homophobia (en transphobia and biphobia): een dag waarop we seksuele diversiteit vieren. In Nederland gaat het vrij goed als het gaat over homo-acceptatie. Uit de LHBT-monitor van het Sociaal en Cultureel Planbureau blijkt dat een steeds kleinere groep mensen in Nederland negatief denkt over homoseksualiteit. Ook groeit de groep die zich positief uitspreekt over LGBT’ers. Maar betekent dat dat we klaar zijn in Nederland? Kan ik als heteroseksueel rustig slapen en concluderen dat de homo-emancipatie wel klaar is in Nederland?

Dat valt nog tegen. Het is goed om te zien dat in de afgelopen tien jaar het percentage mensen dat echt negatief is over LGBT-zaken gehalveerd is van 15 naar 7%, maar ‘niet negatief zijn over’ is nog niet alles, zo blijkt. Een derde van de Nederlanders walgt nog van zoenende mannen of vrouwen op straat, maar heeft een stuk minder moeite met kussende heterokoppels. Een belangrijk issue, zeker nu er ook een zekere overlap blijkt tussen seksisme en homofobie. Ook staat in dezelfde LGBT-monitor dat veel LGBT’ers zich niet veilig voelen op straat, en vaak te maken krijgen met nare opmerkingen of geweld op straat. Sterker nog: volgens het COC wordt een kwart van de Nederlandse homo’s slachtoffer van anti-homogeweld. Bij transgenders is dit nog erger: bijna de helft van de Nederlandse transgenders heeft het afgelopen jaar te maken gehad met belediging, bedreiging of fysiek geweld.

Stickertje bi
Genoeg werk aan de winkel dus om Nederland veiliger te maken voor LGBT’ers. Ook al is de acceptatie groot, blijkbaar lossen de problemen zich dan nog niet vanzelf op. Dat is niet het enige probleem waar je je op deze mooie IDAHO-dag druk om kan maken: een ander probleem waar ik steeds vaker over hoor is de acceptatie van biseksuelen. In de volksmond blijven biseksuelen namelijk maar al te vaak bekend staan als ‘mensen die niet kunnen kiezen’, ‘party animals’ of ‘mensen die van twee walletjes willen eten’, met bijbehorende afkeuring. Sterker nog: ik hoor soms zelfs verhalen van biseksuelen die te horen krijgen dat lesbische of homoseksuele mensen niet met ze willen afspreken ‘omdat ze niet met bi’s daten’. Blijkbaar heerst er zo’n groot stigma op biseksuelen, dat zij blijkbaar zulke twijfelaars zouden zijn of zelfs ontrouw zijn, dat anderen meteen op het stickertje afknappen. Deze vooroordelen over biseksuelen komen overigens absoluut niet alleen vanuit lesbiennes en homoseksuele mannen, heteroseksuelen kunnen er ook een potje van maken met vragen als: ‘Ben jij nou lesbisch of hetero?’, niet begrijpend dat sommige mensen hun liefde niet beperken tot één geslacht.

Zelf ben ik hetero, maar dat betekent niet dat ik niets kan doen. Wijs mensen op de feiten als ze onaardig doen tegen een transgender op straat. Spreek mensen er op aan als ze homofobe dingen zeggen. Wijs mensen er op dat geweld tegen LGBT’ers vaker voorkomt dan we denken, geef LGBT’ers met een verhaal over dit onderwerp een podium, en stuur mensen die homofobie bagatelliseren desnoods dit artikeltje door. Ja, we hebben het homohuwelijk en ja, de gay pride is ontzettend gezellig, maar de rest van het jaar moeten homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders zich ook veilig in Nederland kunnen voelen. En juist als heteroseksueel kan je daar het verschil in maken.

Comments

comments