Hanna, kies voor solidariteit met andere vrouwen

Beste Hanna,

We moeten praten. Vrouw tot vrouw. Je postte namelijk een paar dagen geleden een filmpje op je Facebook-account die flink wat aandacht heeft gekregen. In het filmpje zing je over ‘Instagram-sletten’ en ‘aandachtshoeren’. Je beschrijft je haat voor deze groep vrouwen en fantaseert zelfs, op zogenaamd ludieke manier, over wat voor soort geweld je hen zou aandoen. “Het liefst steek ik jou levend in de fik, handen op je keel totdat je eindelijk stikt, het liefst gooi ik je in een ravijn, een vulkaan of van een brug ofzo. Wat zeg je: ik bluf? Ik doe het zo.” Je filmpje heeft inmiddels duizenden likes en views ontvangen.

Vervolgens verklaar je in een interview dat je ‘slutshaming niet wilt promoten ofzo’, en gebruik je ‘humor’ als rechtvaardiging voor het feit dat je vrouwenhaat versterkt. Hanna, ik wil je niet terug shamen. Dat is waarom ik ook niet je achternaam vermeld in dit artikel. Mijn doel is niet jou naar te laten voelen, en ik hoop dat je dat andere vrouwen ook gunt. Ik wil je wel vertellen waarom het beter is om vrolijke liedjes te schrijven waarin je andere vrouwen níét omlaag haalt.

Ten eerste is het natuurlijk vrij hypocriet om iets een ander te verwijten wat jijzelf, en nou ja, iedereen, wilt. Aandacht. Met je liedje bereikte je een publiek en daar uitte je in eerdergenoemd interview vreugde over. Is je onderscheiden van andere vrouwen (‘Instagramsletten’/’aandachtshoeren’) niet een van de meest transparante en tegelijkertijd hypocriete manieren om aandacht te vergaren?

Maar bovenal, beste Hanna, zijn vrouwen die blij en zelfverzekerd zijn met hun uiterlijk en dat willen tonen aan de wereld, via Instagram of niet, geen bedreiging voor jou. Op andere vrouwen haten, of dat nou op ‘ludieke’ manier is of niet, is niet stoer. Het is saai. Het is onorgineel en bovenal diep schadelijk. Het beperkt de vrijheid van jonge vrouwen om te zijn wie ze willen zijn. Teveel vrouwen in Nederland ervaren nog schuld- en schaamtegevoelens bij hun seksualiteit. Teveel vrouwen vragen zich af of ze minder waard zijn nadat ze hebben genoten van seks. Teveel vrouwen delen geen mooie foto’s van zichzelf omdat ze bang zijn om als wanhopig te worden gezien. Waarom zou je dat gevoel van onzekerheid willen versterken? Waarom zouden we elkaar niet datgene gunnen wat ons gelukkig maakt?

Het is een welbekende techniek die je waarschijnlijk onbewust gebruikte: het ‘invechten’ ten opzichte van andere vrouwen. Deze techniek is beschreven door Evelyn Brooks Higginbotham als ‘respectability politics’. Bij respectability politics gaan leden van gemarginaliseerde groeperingen mee met de waarden van de dominante groep om hun eigen positie te versterken. Door andere vrouwen omlaag te halen, versterk je je eigen positie. Althans, dat denk je. In werkelijkheid zal je merken dat solidair zijn met andere vrouwen je een stuk sterker zal doen laten voelen, dan je krampachtig proberen te distantiëren van ‘die andere meisjes’.

Ik vind het niet gek dat je zo hebt leren denken. Het wordt ook wel eens ‘geïnternaliseerd misogynie’ genoemd: vrouwenhaat die vrouwen aanleren en eigen maken. We krijgen aangeleerd dat vrouwen zich moeten inhouden op allerlei vlakken en dat het respectabel is om die boodschap ook zélf te vertolken.

Maar Hanna, op andere vrouwen haten is niet stoer, origineel of edgy. Het is een transparante en hypocriete manier om jezelf te onderscheiden. Stop ermee. Kies voor solidariteit.

Comments

comments