Mansplain Monday #6: Feminist (m) zoekt seks

In de rubriek Mansplain Monday wisselen feministische mannen Lucas en Sander elkaar af en beschrijven wekelijks hun visie op seksistische zaken. Deze week: Sander over het verwijt dat mannelijke feministen enkel feminist zijn voor seks.

Twitter is soms ontzettend leerzaam. Ik weet nu bijvoorbeeld waarom ik feministische standpunten aanhang: ik probeer vrouwen het bed in te praten (en ben dus per definitie blijkbaar heteroseksueel). Inhoudelijk feminisme maakt me eigenlijk niets uit. Ik ben een white knight, die vrouwen alleen maar met respect behandelt zodat hij ze mag neuken. Blijkbaar is het authentieker om vrouwen het bed in te krijgen zonder het over gelijke behandeling te hebben. Gelijkheid, daar wil je wel iets voor terug hebben.

Ik blijf toch wel met wat vragen zitten. Hoe zit het met homoseksuele, biseksuele of aseksuele mannen die feministische neigingen hebben? Kunnen mannen die wel seks willen hebben met vrouwen, ook wel eens dingen vinden en doen die niets met seks te maken hebben? Koken, bijvoorbeeld? En hebben veel vrouwen überhaupt wel zin in een actief feministische partner? Ik heb in ieder geval nog nooit een aanzoek gehad omdat ik “intersectional feminism” in mijn Twitterbio heb staan.

Het denken in stereotype genderrollen is zo ingebakken dat iedere afwijking, al is het maar in wereldbeeld, meteen weerstand, afwijzing en terechtwijzing oproept. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.

De mannelijke feminist is imperfect
Dat wil niet zeggen dat er geen mannen zijn die hun feministische reputatie gebruiken om vrouwen het bed in praten of, in de ergste gevallen, seksueel misbruik en verkrachting te verdoezelen. Billy Procida noemt zichzelf een feminist, maar snapt niet dat hij vrouwen
met rust moet laten als ze nee zeggen. Hugo Schwyzer is een voormalig gender studies professor die internet famous was als mannelijke feminist, schandaal na schandaal produceerde, en toegaf met meerdere studenten het bed in te zijn gedoken. Jian Ghomeshi is een Canadese radio-presentator die publiekelijk bekend stond als feminist, maar door meer dan 20 vrouwen van seksueel misbruik is beschuldigd. Pornoster James Deen had tot voor kort in sommige groepen een reputatie als feministisch, totdat meerdere vrouwen hem beschuldigden van verkrachting. Toeval of niet: Schwyzer nodigde hem ooit uit voor een gastlezing.

“Het denken in stereotype genderrollen is zo ingebakken dat iedere ‘afwijking’ meteen weerstand, afwijzing en terechtwijzing oproept”

Het zou te makkelijk zijn om deze gevallen af te doen als uitzonderingen: achter gesloten deuren weet iedereen dat die en die kerel zich goed voordoet, maar eigenlijk een creep is. Liz Kinnamon noemt dit fenomeen de male sentimental: feminisme en gevoeligheid als emotionele manipulatie. Dit hoeft niet noodzakelijk bewust te gebeuren, en ook mannen die zich oprecht feminist noemen kunnen makkelijk de fout ingaan. In de praktijk iets toepassen is anders dan het in theorie begrijpen — zo wil het idee dat je om consent moet vragen nogal eens wat weerstand oproepen. Dat je het goed bedoelt wil dus niet zeggen dat je het ook goed doet. En dan hebben we het nog niet over de manieren waarop feministen bepaalde groepen (transgenders, vrouwen van kleur, biseksuelen, etc) bedoeld of onbedoeld kunnen uitsluiten.

Enige scepsis bij de motivaties en praktijk van mannen die zich feminist noemen mag dus best — maar de scepsis van mensen die feminisme te ver vinden gaan, heeft meestal niets te maken met misbruik voorkomen. Hen gaat het vaker om het afschrijven van meningen zonder er verder over na te hoeven denken. Als ik zo maar wat woordjes het internet opgooi omdat ik vrouwen wil neuken, hoeft niemand na te denken over de constructie van de echte man.

Gedwee op de knietjes bedelen
Ik beweer hier natuurlijk dat ik feminisme niet voor de seks aanhang, maar dat betekent niet dat het niet goed is voor je seksleven. Niet omdat mensen daardoor over je heen vallen, want zo werkt het niet. Nee, feminisme is goed voor je seksleven omdat het communicatie bevordert, en je helpt je te ontdoen van alle verschrikkelijke sociale normen rond relaties en seks. Mannen moeten zo veel mogelijk, zo vaak mogelijk, met vrouwen die het meest aan schoonheidsidealen voldoen naar bed, of ze daar nou blij van worden of niet. Dat je je aan zo’n onzinnige wedloop kan onttrekken blijkt soms toch verrassend vernieuwend.

Communicatie valt ook niet te onderschatten. Zo doen sommige mensen schamper over het feministische stokpaardje affirmative consent. Ze beelden het uit als gedwee op de knietjes bedelen om seks, liefst met formulieren in drievoud, ook al gaat het hier juist om gelijkwaardige communicatie. In de praktijk betekent dit proces vragen of iemand zich goed voelt, praten over wat iemand fijn vindt, waar de grenzen liggen, hoe je het beste kan communiceren, en ruimte maken om nee of enthousiast ja te kunnen zeggen. Verrassing: open en duidelijke communicatie is niet funest voor je relatie. Dit is dus niet echt hypermoderne, academische theorie — iedereen zegt al zo lang als ik me kan herinneren dat communicatie belangrijk is — maar toch blijkt het in de praktijk moeilijk te zijn, afgaande op de mensen die het hele idee belachelijk maken. De echte man (want daar gaat het meestal over — dat vrouwen ook om consent zouden moeten vragen ontgaat veel critici) communiceert niet, want dat is te vrouwelijk. De echte man pakt. Wat is rape culture ook alweer?

“Dat je het goed bedoelt wil dus niet zeggen dat je het ook goed doet

Terug je genderhokje in
De manier waarop (mannelijke) feministen belachelijk gemaakt worden omdat we feministische dingen zeggen is dus hopeloos verwoven met het afdwingen van genderrollen. Vrouwen worden lelijk, agressief, luidruchtig of anderszins onvoldoende vrouwelijk genoemd. Aan de andere kant wordt die seksistische visie op vrouwelijkheid ook gebruikt om hen in diskrediet te brengen: irrationeel, emotioneel, incompetent. Als mannen moeten worden afgeschreven zie je dezelfde processen maar dan in net andere vormen: we worden of vrouwelijk genoemd, alsof dat iets slechts zou zijn, of onze oprechtheid wordt in twijfel gebracht omdat feminisme juist als iets typisch vrouwelijks gezien wordt, en mannen dat dus niet zouden kunnen aanhangen.

Dat dit allemaal onzin is stopt niemand. Het geeft wel aan waarom we dit eigenlijk doen (en dus niet voor de seks): zo lang mensen nog denken dat ze gendernormen moeten afdwingen, blijft feminisme belangrijk.

1 Comments

  1. Pingback: Mansplain Monday #7: Vilein white- en mansplainen | Stellingdames

Comments are closed.