Feminist Crush Friday: Ilhan Omar

In de rubriek Feminist Crush Friday lichten we kort feministische rolmodellen uit die het verdienen om (nog meer) in de schijnwerpers te staan, en waar we stiekem een beetje verliefd op zijn.

Ja hoor, we hebben een traantje weggepinkt bij de concession speech van Clinton van afgelopen woensdag. Bij deze speech vertelt de verliezer van de presidentsverkiezingen traditiegetrouw dat zijn of haar achterban de gekozen president moet steunen, omdat een geweldloze overgang van macht nou eenmaal van grote waarde is in de democratie.

Clinton maakte ook van het moment gebruik om haar achterban te bedanken, en sprak (jonge) activisten, vrouwen en meisjes moed in: we moeten het blijven proberen. Het was deze verkiezingen alleen niet slechts wel en wee: op woensdagochtend bespeurden wij ook een lichtpuntje in de vorm van Ilhan Omar.

De Amerikaanse democratie is een complex systeem. Ik ga hier niet in zijn totaliteit uitleggen hoe alles werkt, want dan zijn we volgende week nog bezig. Het komt er in ieder geval op neer dat er afgelopen dinsdag over veel meer gestemd is in de VS dan alleen wie er president wordt.

Op dezelfde dag als de presidentsverkiezingen werden lokale en de nationale House of Representatives gekozen en kwamen er ook een aantal zetels beschikbaar in de Senaat. Ook zijn er vaak lokale referenda, waardoor in Californië bijvoorbeeld een wet werd weggestemd die sekswerk zou gaan belemmeren. Over die lokale House of Representatives willen we het even hebben.

Veel zaken in de VS worden namelijk geregeld per staat, deze Houses of Representatives hebben vaak een grote politieke invloed op lokale gemeenschappen. Juist daarom is het ook belangrijk dat deze political bodies divers en een afspiegeling van de lokale bevolking zijn, omdat ze zo invloedrijk kunnen zijn op het dagelijkse leven van de mensen aldaar.

En daarom waren wij blij met het rolmodel van deze week: Ilham Omar. Omar is geboren in Somalië, maar moest na negen jaar met haar familie het land verlaten vanwege de burgeroorlog die daar woedde. Na vier jaar in een vluchtelingenkamp geleefd te hebben in Kenia kwam ze in 1995 op dertienjarige leeftijd naar Amerika, waar ze neerstreek in de staat Minnesota.

“For me, this is my country, this is for my future, for my children’s future and for my grandchildren’s future to make our democracy more vibrant, more inclusive, more accessible and transparent which is going to be useful for all of us.” – Ilhan Omar

En in die staat, waar de grootste gemeenschap van Somalische Amerikanen van de VS woont, is de voormalige vluchteling nu verkozen tot representative. En dat ging niet zonder slag of stoot: twee jaar terug werd Omar in elkaar geslagen bij een voorverkiezing en haar campagne voor state legislator werd geplaagd door valse geruchten dat ze met haar broer getrouwd zou zijn. Maar ondanks dat alles is het nu gelukt: Ilhan Omar is de eerste Somalisch-Amerikaanse legislator van de VS, en de eerste moslima die binnen haar staat dit ambt bekleed.

En Ilhan is niet de enige. In Nevada werd Catherine Cortez Masto verkozen, wat haar tot de eerste Latijns-Amerikaanse vrouwelijke Senator maakt. Oregon heeft nu een biseksuele vrouwelijke Govenoren nog veel meer vrouwen betreden dankzij de verkiezingen van dinsdag het Amerikaanse politieke bestel. 2016 was helaas niet het jaar van Hillary, maar laat deze vrouwen lichtpuntjes zijn: ze zijn er, en ze zullen nog even blijven.

Comments

comments