De top tien beste ‘feministische’ series

Steeds meer begint het door te dringen in film- en serieland dat vrouwen meer zijn dan enkel een middel voor mannelijke hoofdpersonages (zie ook: de beruchte Manic Pixie Dream Girl). We zien dan ook meer en meer dat vrouwen in films en series de hoofdrol op zich nemen, én wellicht nog belangrijker, dat zij als personages diepgang bevatten en dus niet enkel als estethische meubels fungeren. Een groot gedeelte van mijn leven spendeer ik Netflix ’n chillend (in mijn eentje, dat biedt ook meer ruimte voor feministisch gejuich achter de laptop (dit klinkt heel zielig)) dus stelde ik een lijstje samen met de beste feministische series. Waarbij ik ‘feministisch’ definieer als series met enigszins realistische vrouwelijke hoofdpersonages. Inclusief Buzzfeedachtige gifjes. Er zit overigens niet echt een rangorde in, met name omdat de series onderling erg verschillen.

  1. Jessica Jones. Deze topper is recentelijk toegevoegd aan het aanbod van Netflix original series. De positieve recensies knallen (terecht) de grond uit. Eigenlijk breekt deze serie, gebaseerd op een stripboek, met alle bestaande genderstereotypische ideeën van een vrouwelijk personage: Jessica Jones is fysiek gezien zeer sterk, heeft losse seksuele contacten, psychische problemen en is alcoholiste. De belichting van haar post-traumatische stoornis zet een realistisch en diepgaand beeld van haar neer, en is weer eens wat anders dan het typische modepopje.
    asammyg
  2. Scandal. Niet alleen verschaft Scandal het beeld van machtige vrouwen binnen de politiek, maar deze serie scoort qua intersectionaliteit ook goed. Het hoofdpersonage, gespeeld door Kerry Washington, is namelijk van Afro-Amerikaanse afkomst en speelt de rechterhand van de premier. Het is jammerlijk een unicum dat etnische en genderdiversiteit hand in hand gaan, maar hier lukt het. Wel zijn er veel Shondiaanse monologen: de series van producer Shonda Rimes staan bekend om de onrealistische melodramatische speeches in gesprekken. Maar af en toe is dat ook wel genieten: zeker wanneer die  bijvoorbeeld over slutshaming gaan.
    giphy
  3. GIRLS. Lena Dunham, overtuigd feministe en auteur van het “ideeënboek” Not That Kind Of Girl, wilde met deze serie een realistisch beeld schetsen van het leven van een jonge vrouw. Dat is haar niet helemaal representatief gelukt, aangezien de serie op intersectioneel gebied veel kritiek ontvangt (vrijwel alle personages zijn wit). Desondanks verdient de serie lof: het hoofdpersonage dat Lena zelf speelt, Hannah, is verre van esthetisch pleasing. De kleding die ze draagt verhult geenszins haar uitpuilende buikje, ze draagt weinig make-up en ook qua gedrag is ze niet bepaald ideaaltypisch. Zeker aanrader, alleen al voor de regelmaat van feministische tirades. (Lena speelt ook een gastrol in Scandal!)
    giphy (1)
  4. Borgen. EEN VROUWELIJKE PREMIER IN DENEMARKEN. Ik geloof dat ik hier niet meer over hoef te vertellen. Brigitte Nyborg is alles en meer wat ik wil zijn in het leven.
    tumblr_myr0bu7j8H1qbtfr1o1_500
  5. Homeland. Laatst merkte Lisa (journalist en columnist) terecht op dat de meeste vrouwelijke hoofdpersonages psychische problemen lijken te hebben. Alles beter dan de Manic Pixie Dream Girl, denk ik dan. Zo heeft Carrie Mathison, de hoofdpersoon van Homeland, ook een portie psychische verwerking op haar bord liggen. Carrie heeft een hoge functie bij de CIA en gaat altijd net wat verder dan haar collega’s, maar kampt tegelijkertijd met een bipolaire stoornis. Haar karakter is behoorlijk ingewikkeld (veel personen hekelen vooral haar dramatische huilgezicht) maar bovenal diepgaand en menselijk. Je moet wel tegen wat Amerikaanse propaganda kunnen.
    tumblr_mv04lqC2kN1s5iu5qo1_500
  6. How To Get Away With Murder. Driewerf hoera voor nóg een serie die diversiteit goed weet te incorporeren, opnieuw met producer Shonda Rimes. HTGAWM gaat over een vrouwelijke rechtshoogleraar aan de universiteit van Philadelphia.  Minder melodramatische monologen dan bij Scandal, wel weer een krachtige vrouw in the lead van Afro-Amerikaanse afkomst (gespeeld door Viola Davis): ze is zelfs de eerste Afro-Amerikaanse vrouw ooit die een Emmy Award voor Outstanding Lead Actress in een dramaserie gewonnen heeft. YAS.
    How-To-Get-Away-With-Murder-GIF
  7. Master of None. Wie de geniale comedy Parks and Recreation kent (zie nummertje tien), is vast ook enthousiast over het karakter dat Aziz Ansari daar speelt. Hij besloot zijn eigen serie te creëren waarbij hij gebeurtenissen uit zijn eigen leven combineert met fictie. Wat vooral doorklinkt is de onjuiste en marginale representatie van Indiase mensen in Amerikaanse tv-series en films. Wanneer ze wel een rol spelen, is dat vaak als stereotypische taxichauffeur met sterk aanwezig accent. Anzari levert hier in zijn dialogen veel kritiek op én heeft aandacht voor seksisme: voor de feministen onder ons is vooral aflevering zeven een groot feest. Zeker de moeite waard om bewuster te worden van het gebrek aan diversiteit op de beeldbuis, en die bewustwording af en toe af te wisselen met geschaterlach.
    tumblr_nxlsac9xnK1qzh561o1_500
  8. Orange Is The New Black. Anne schreef al eerder een ode aan OITNB, maar om dat nog even te herhalen: de serie kaart op ontzettend goede manier seksueel en fysiek geweld bij vrouwen aan, specifiek in vrouwengevangenissen. De verkrachting van een gevangene, Pennsatucky, bijvoorbeeld, waar victimblaming heel helder wordt getoond. Naast het ter discussie stellen van dit soort fenomenen mengt OITNB humor goed met kritiek op het Amerikaanse gevangenissysteem. Aan feministische oneliners ontbreekt het ook niet: genieten geblazen.
    giphy (2)
  9. The Killing (U.S.) Over de hoofdrolspeler van deze detectiveserie zei recensent Tim Goodman het volgende: “”It’s not until you watch Enos play Sarah for a while that it sinks in—there hasn’t been a female American character like her probably ever”, en daarmee spreekt hij naar mijn inziens de wijze waarheid. Over het algemeen bevat The Killing veel thrillermomentjes, maar de relatie tussen de hoofddetective Sarah en haar knullige underdog Stephen verzorgt de broodnodige humor. Leuk detail – Sarah draagt gedurende de serie vrijwel altijd dezelfde outfit (net zoals Jessica Jones) waar een duidelijk signaal mee wordt afgegeven: het gaat om haar werk, niet om haar uiterlijk.
    jrOcuGF
  10. Parks and Recreation. Eén pure comedy in deze lijst, wat veelzeggend is. Naast Parks and Rec is er bar weinig comedy te vinden waarin vrouwen een grote rol spelen. Amy Poehler speelt Leslie Knope, een ambitieuze gemeentemedewerker van de sector “Parks and Recreation”, oftewel speeltuinen en parkjes. Ondanks de knulligheid van haar functie en de sector is Leslie Knope de meest gemotiveerde ambtenaar die je ooit zal zien. Het kleinschalige maakt deze comedy dan ook bij vlagen geniaal. Bovendien is de actrice die Leslie speelt zelf ook nog eens bedreven feminist, en dat sijpelt mooi de scènes door.
    tumblr_mxntu6NCPd1shypt0o1_500

Mocht ik nog toppers vergeten zijn, schroom dan niet om het lijstje aan te vullen. Veel plezier met de feministische Netflix ’n chill.

Comments

comments