Anticonceptie-ervaring: de implanon

Als je een anticonceptiemethode gaat kiezen, kan je op internet veel medische informatie vinden over bijwerkingen, zwangerschapspercentages en of (en welke) hormonen er bij een methode voorkomen. Dit zegt alleen niet alles: hoe iemand een methode ervaart is een heel ander verhaal. Daarom volgt de komende weken op Stellingdames een serie met artikels van mensen die over hun anticonceptiemethode vertellen. Ze delen hun ervaringen met ons en of de methode bevalt. Vandaag schrijft Anne (22, niet de Anne van Stellingdames!) over haar ervaring met een implanon. 

‘Wat?’ is vaak de reactie als ik mensen vertel dat ik een implanon heb. ‘Ja, je weet wel, zo’n staaf in je arm.’ De implanon is een relatief nieuw anticonceptiemiddel dat onder de huid in je bovenarm wordt geïmplanteerd en dagelijks een dosis hormonen afgeeft. De implanon is een dun staafje van zo’n vier centimeter lang en beschermt je voor drie jaar. Ik heb de implanon nu al zo’n negen maanden.

media_xl_606299

Waarom de implanon?
De reden waarom ik voor het staafje heb gekozen was voor mij simpel: drie jaar lang niet meer ongesteld worden klonk me als muziek in de oren. Ik heb altijd aan de pil gezeten hiervoor, en waarschijnlijk zal het gros van de vrouwen zeggen dat ik niet zou mogen klagen. Zo heb ik nooit bijwerkingen gehad van de pil. Ook was ik maximaal maar drie dagen ongesteld en had ik weinig buikpijn of andere klachten. Wel werd ik zo weinig ongesteld dat ik elke maand in spanning zat. Als je na vijf dagen in je stopweek nog niks vindt in je ondergoed, ga je je toch wel zorgen maken.

Een paar vriendinnen hadden toen de implanon al en werden stuk voor stuk niet meer ongesteld. Ik deed wat research en het internet vertelde mij dat zo’n 20% niet meer ongesteld wordt, 30% minder en 30% onderging geen verandering of werd iets heviger ongesteld. De overige 20% valt in een zwart gat denk ik, want daar vind je niks over. Enfin, ik kon met mijn minimale ongesteldheid bijna wel met zekerheid voorspellen dat ik ook niet meer ongesteld zou worden.

Hoe werkt het?
Na kort nadenken belde ik de dokter op met het nieuws dat ik een implanon wilde. Ik moest eerst maar even op gesprek komen. Ik vertelde mijn situatie en mocht vervolgens bij de apotheek mijn implanon ophalen. Ja, je leest dat goed, je krijgt dat ding eerst gewoon gezellig mee naar huis. Alsof je een soort van band gaat opbouwen met zijn tweeën. Het is een soort apparaat waar de implanon in zit. Op deze manier kunnen ze hem heel makkelijk naar binnen schuiven.

Je bent direct beschermd tegen zwangerschap als de dokter de implanon zet als je ongesteld bent, dus ik maakte een afspraak in die periode. Eenmaal in de wachtkamer vond ik het wel een beetje spannend, het idee dat ze iets in mijn arm zouden duwen. Ik ging liggen op het bed en de dokter en haar assistent kondigde rustig aan wat ze zouden ondernemen. Eerst wordt het gebied verdoofd en een kwartier later, als je dus niks meer voelt, schuiven ze de implanon erin. Ik vond het allemaal heel interessant en keek dan ook graag mee met wat er gebeurde. Ik voelde helemaal niks. Een verdoving injecteren is altijd even vervelend, maar wat volgde was echt easy peasy.

542bcb948b344.image

Gemiddelde grootte van het staafje t.o.v. de arm

De avond erop moest ik werken en voelde ik nog steeds niks. Vol trots liet ik mijn collega’s zien en voelen wat ik in mijn arm had laten zetten. Als je erop drukt, kan je het staafje namelijk voelen/zien zitten. Voor iedereen die ook van plan is om een implanon te laten zetten: doe dit niet. De volgende dag voelde het namelijk als een enorme blauwe plek. Laat het dus vooral gewoon met rust.

Merk je veranderingen?
Nee, helemaal niks. Ik heb geen bijwerkingen en ongesteld ben ik dus ook niet meer geworden. En ook al was ik wel ongesteld geworden, de gedachte dat je veilig zit en niet zwanger wordt is ontzettend geruststellend. Als je geen bijwerkingen treft en alles gaat goed, hoef je ook niet terug voor controle. Ze vertelde me dat het zo’n drie maanden duurt dat je lichaam er helemaal aan gewend is en dat je het tot die tijd niet echt een oordeel kan geven. Mijn lichaam heeft de implanon blijkbaar met open armen ontvangen.

Tevreden?
Je kan wel uit mijn verhaal opmaken dat ik super tevreden ben. Het zetten is vrijwel pijnloos en om mij heen hoor ik alleen maar positieve verhalen. De enige reden waarom je het niet zou moeten doen, is als je lichaam niet goed op hormonen reageert. De hormonen gaan namelijk wel je hele lichaam door. Andere redenen zou ik zo snel niet kunnen verzinnen. Een goede reden om het wel te nemen is dat je dus ook niet meer elke dag aan je pil hoeft te denken. Al met al klinkt het als een waar festijn en dat is het voor mij dus ook.